| 1 | Zijn grondslag, zijn onwrikbre vastigheden |
| Heeft God gelegd op bergen, Hem gewijd; | |
| De HEER', die Zich in Sions heil verblijdt, | |
| Bemint het meer dan alle Jakobs steden. |
| 2 | Men spreekt van u zeer herelijke dingen, |
| O schone stad van Isrels Opperheer. | |
| 'k Zie Rahab, ik zie Babel, tot Uw eer, | |
| Bij hen geteld, die mijne grootheid zingen. |
| 3 | De Filistijn, de Tyrier, de Moren, |
| Zijn binnen u, o Godsstad, voortgebracht; | |
| Van Sion zal het blijde nageslacht | |
| Haast zeggen: "Deez' en die is daar geboren". |
| 4 | God zal hen zelf bevestigen en schragen, |
| En op Zijn rol, waar Hij de volken schrijft, | |
| Hen tellen, als in Isrel ingelijft, | |
| En doen den naam van Sions kindren dragen. |
| 5 | Dan wordt mijn naam met lofgejuich geprezen; |
| Dan zullen daar de blijde zangers staan, | |
| De speellien op de harp en cimbel slaan, | |
| En binnen u al mijn fonteinen wezen. |
Berijming van 1773