| 1
| Hoe lieflijk, hoe vol heilgenot, |
| O HEER' der legerscharen God, |
| Zijn mij Uw huis en tempelzangen. |
| Hoe branden mijn genegenheen, |
| Om 's HEEREN voorhof in te treen! |
| Mijn ziel bezwijkt van sterk verlangen; |
| Mijn hart roept uit tot God, Die leeft, |
| En aan mijn ziel het leven geeft. |
| 2
| Zelfs vindt de mus een huis, o HEER', |
| De zwaluw legt haar jongskens neer |
| In 't kunstig nest bij Uw altaren, |
| Bij U, mijn Koning en mijn God, |
| Verwacht mijn ziel een heilrijk lot; |
| Geduchte HEER' der legerscharen, |
| Welzalig hij, die bij U woont, |
| Gestaag U prijst en eerbied toont. |
| 3
| Welzalig hij, die al zijn kracht |
| En hulp alleen van U verwacht, |
| Die kiest de welgebaande wegen. |
| Steekt hem de hete middagzon |
| In 't moerbeidal, Gij zijt hun bron, |
| En stort op hen een milden regen, |
| Een regen, die hen overdekt, |
| Verkwikt en hun tot zegen strekt. |
| 4
| Zij gaan van kracht tot kracht steeds voort; |
| Elk hunner zal, in 't zalig oord |
| Van Sion, haast voor God verschijnen. |
| Let, HEER' der legerscharen, let |
| Op mijn ootmoedig smeekgebed. |
| Ai, laat mij niet van druk verkwijnen; |
| Leen mij een toegenegen oor, |
| O, Jakobs God, geef mij gehoor. |
| 5
| O God, die ons ten schilde zijt, |
| En ons voor alle ramp bevrijdt, |
| Aanschouw toch Uw gezalfde Koning. |
| Een dag is in Uw huis mij meer, |
| Dan duizend, waar ik U ontbeer; |
| 'k Waar' liever in mijn Bondsgods woning |
| Een dorpelwachter, dan gewend |
| Aan d' ijdle vreugd' in 's bozen tent. |
| 6
| Want God, de HEER', zo goed, zo mild, |
| Is 't allen tijd een zon en schild. |
| Hij zal genaad' en ere geven; |
| Hij zal hun 't goede niet in nood |
| Onthouden, zelfs niet in de dood, |
| Die in oprechtheid voor Hem leven. |
| Welzalig, HEER', die op U bouwt, |
| En zich geheel aan U vertrouwt. |