| 4 | Want samen zijn zij 't eens geraakt; |
| 't Verbond is tegen U gemaakt; | |
| Daar zien wij Edoms tenten naadren; | |
| Ginds Ismael zich saam vergaadren; | |
| De Moabieten, Hagarenen | |
| En Gebal zich in 't veld verenen. |
| 5 | Met hen trekt Ammon ene lijn, |
| En Amalek, en Palestijn, | |
| En die in 't rijke Tyrus wonen; | |
| Ook liet zich Assur bij hen tronen, | |
| Een machtig rijk, waarop zij leunen, | |
| En Lots ontaarde kinders steunen. |
| 6 | Dat hen, o God, Uw gramschap sla, |
| Als Midian, als Sisera, | |
| Als Jabin, die bij Kisons stromen | |
| En t' Endor gans zijn omgekomen, | |
| Wanneer Uw ijver niemand spaarde, | |
| Maar hen vertrad als slijk der aarde. |
| 7 | Sla hen en hunne prinsen, HEER', |
| Als Oreb en als Zeeb neer. | |
| Doe al hun vorsten, hoe verheven, | |
| Als Zebah en Zalmuna sneven; | |
| Die met geweld Gods land en daken | |
| Zich wilden ter bezitting maken. |
Berijming van 1773