| 1 | Zingt nu blij te moe |
| 't Machtig Opperwezen | |
| Enen lofzang toe; | |
| Om ons heilgenot | |
| Worde Jakobs God, | |
| Met gejuich geprezen. |
| 2 | Zingt een psalm en geeft |
| Trommels aan de reien; | |
| Wat in Isrel leeft, | |
| Roep' Zijn grootheid uit. | |
| Harp en zachte luit | |
| Moet Zijn roem verbreien. |
| 3 | 't Blij bazuingeschal |
| Klink' in Isrels oren. | |
| Doe nu overal | |
| Deze maar verstaan: | |
| " 't Feest der nieuwe maan, | |
| 't Feestuur is geboren!" |
| 4 | Want dit is 't bevel |
| Van den HEER' der heren, | |
| Aan Zijn Israel. | |
| Dit is 't hoog gebod, | |
| 't Recht van Jakobs God, | |
| Dat wij billijk eren. |
| 5 | Dit doet Jozefs zaad |
| Aan Egypte denken | |
| En in welk een staat, | |
| Waar 't een sprake vond, | |
| Die het niet verstond, | |
| God Zijn heil wou schenken. |
| 6 | "'k Heb hun hals bevrijd |
| Van den last te dragen. | |
| 't Was die blijde tijd, | |
| Toen hun moede hand | |
| Werd in 's vijands land | |
| Van den pot ontslagen." |
| 7 | "Op uw noodgeschrei, |
| Deed Ik grote wondren; | |
| Onder Mijn gelei | |
| Vondt gij hulp; Mijn woord | |
| Werd van u gehoord | |
| Uit de plaats der dondren." |
| 8 | "'k Nam te Meriba |
| Proef van uw vertrouwen, | |
| Of g' op Mijn gena, | |
| In uw tegenheen, | |
| Op Mijn Naam alleen | |
| En Mijn woord zoudt bouwen." |
| 9 | "Hoort Mij," zei Ik toen, |
| "Onder u betuigen, | |
| Wat gij hebt te doen; | |
| Och, dat Israel | |
| Zich, op Mijn bevel, | |
| Onder Mij wou buigen!" |
| 10 | "Eert geen uitlands God; |
| Wacht u voor uw zielen; | |
| Wilt, naar Mijn gebod, | |
| Mijnen Naam ten hoon, | |
| Voor geen valse goon, | |
| Voor geen vreemde knielen." |
| 11 | "Ik, Ik ben de HEER'; |
| 'k Ben uw God, die heilig | |
| IJver voor Mijn eer; | |
| Die u door Mijn hand | |
| Uit Egypteland | |
| Leidde, vrij en veilig." |
| 12 | "Opent uwen mond, |
| Eist van Mij vrijmoedig | |
| Op mijn trouwverbond; | |
| Al wat u ontbreekt, | |
| Schenk Ik, zo gij 't smeekt, | |
| Mild en overvloedig." |
| 13 | "Maar Mijn volk wou niet, |
| Naar Mijn stemme horen; | |
| Israel verliet | |
| Mij en Mijn geboon; | |
| 't Heeft zich andren goon, | |
| Naar zijn lust, verkoren. |
| 14 | "'k Liet hen dies , veracht, |
| Naar 't hun goed dacht, handlen. | |
| 'k Liet dit boos geslacht, | |
| Naar de keuze viel | |
| Van hun dwaze ziel, | |
| In hun wegen wandlen." |
| 15 | "Och, had naar Mijn raad |
| Zich Mijn volk gedragen! | |
| Och, had Isrels zaad | |
| Op Mijn effen paan | |
| Ijvrig willen gaan, | |
| Naar Mijn welbehagen ." |
| 16 | "'k Had hun haters ras |
| En geheel verslonden. | |
| Wie hun tegen was, | |
| Had aan allen kant | |
| Mijn geduchte hand | |
| Zeker ondervonden." |
| 17 | "Haters van den HEER' |
| Hadden Hem gegeven, | |
| Schoon geveinsd, Zijn eer; | |
| Ook zou Isrels tijd, | |
| Van de smart bevrijd, | |
| Eeuwig zijn gebleven." |
| 18 | "'k Had u dan tot spijs |
| Vette tarw' doen groeien, | |
| En u, ten bewijs, | |
| Hoe Ik u kon voen, | |
| Honigbeken doen | |
| Uit de rotsen vloeien." |
Berijming van 1773