| 2
| Het kostlijk bloed van Uwe gunstgenoten, |
| Als water om Jeruzalem vergoten, |
| Doet wijd en zijd des vijands woede blijken; |
| Het ganse veld is nu bezaaid met lijken, |
| Van d' eer des grafs beroofd. |
| De nabuur schudt het hoofd |
| En lacht met onz' ellenden. |
| Ons deerniswekkend lot, |
| Stelt ons ten smaad, ten spot |
| Van vreemden en bekenden. |
| 3
| Hoe lang zult Gij in gramschap zijn ontstoken; |
| Zal 't hevig vuur Uws ijvers eeuwig roken? |
| Stort Uwe wraak op hen, die ons verteren, |
| Op volken, die Uw groten Naam niet eren; |
| Want Isrel, door hun macht |
| Verschrikklijk omgebracht, |
| Ligt in zijn bloed verdronken; |
| Zijn woning, al de troost |
| En lust van Jakobs kroost, |
| Gelijkt thans naar spelonken. |
| 4
| Gedenk niet meer aan 't kwaad, dat wij bedreven, |
| Onz' euveldaad word' ons uit gunst vergeven. |
| Waak op, o God, en wil van verder lijden |
| Ons klein getal door Uwe kracht bevrijden. |
| Help ons, barmhartig HEER', |
| Uw groten Naam ter eer; |
| Uw trouw koom' ons te stade; |
| Verzoen de zware schuld, |
| Die ons met schrik vervult, |
| Bewijs ons eens genade! |
| 5
| Waarom zou zich der heidnen macht vermeeren, |
| Uw hoog gezag door bittren schimp onteren, |
| En vragen door hun trotsen waan bedrogen: |
| "Waar is hun God, waar blijkt nu Zijn vermogen?" |
| Vergeld hun overmoed, |
| Wreek Uwer knechten bloed, |
| O God van ons betrouwen; |
| Verdedig onze zaak, |
| Doe 't heidendom uw wraak |
| Zelfs voor ons oog aanschouwen! |
| 6
| Ai, hoor naar hen, die in gevangnis kwijnen, |
| Laat hun gekerm voor Uw gezicht verschijnen. |
| Bevrijd hen, die gedreigd met doodsgevaren, |
| Op Uwe hulp met smekend' ogen staren. |
| Vergeld den wreden smaad, |
| Waarmee des nabuurs haat, |
| Uw mogendheid dorst schenden. |
| Geef hun, o Opperheer, |
| Die zevenvoudig weer; |
| Zie neer op onz' ellenden. |