| 1 | U alleen, U loven wij; |
| Ja wij loven U, o HEER', | |
| Want Uw Naam, zo rijk van eer, | |
| Is tot onze vreugd nabij. | |
| Dies vertelt men in ons land, | |
| Al de wondren Uwer hand. |
| 2 | Als ik 't ambt ontvangen zal, |
| Wil ik, volgens eed en plicht, | |
| Altoos recht doen in 't gericht. | |
| Land en volk was in verval; | |
| Maar zijn pijlers steld' ik vast, | |
| Tegen woed' en overlast. |
| 3 | Tot het dom en dwaas geslacht, |
| Zeid' ik: "Wees niet zinneloos." | |
| Tot de snoden; "Weest niet boos, | |
| Dat gij hoornen, sterk van kracht, | |
| Woedende naar boven steekt, | |
| En met stijven halze spreekt." |
| 4 | Geen geval, geen zorg, geen list, |
| Oost, noch west, noch zandwoestijn, | |
| Doet ons meer of minder zijn: | |
| God is rechter, die 't beslist; | |
| Die, als aller oppervoogd, | |
| Deez' vernedert, dien verhoogt. |
| 5 | Want des HEEREN hand besluit |
| Enen kelk vol bitterheid, | |
| In Zijn gramschap toebereid, | |
| En Hij drenkt er 't mensdom uit; | |
| Doch der goddelozen mond | |
| Zuigt Zijn hef uit, tot den grond. |
| 6 | 'k Zal dit melden, 'k zal altijd |
| Zingen Jakobs God ter eer, | |
| Slaan der bozen hoornen neer, | |
| Vellen wat Zijn Naam bestrijdt; | |
| Maar der vromen hoorn en macht | |
| Zal verhoogd zijn door Gods kracht. |
Berijming van 1773