| 1
| Mijn hart, vervuld met heilbespiegelingen, |
| Zal 't schoonste lied van enen Koning zingen, |
| Terwijl de Geest mijn gladde tonge drijft, |
| Is z' als de pen van een, die vaardig schrijft. |
| Beminlijk Vorst, uw schoonheid hoog te loven, |
| Gaat al het schoon der mensen ver te boven; |
| Gena is op uw lippen uitgestort, |
| Dies G' eeuwiglijk van God gezegend wordt. |
| 2
| Gord, gord, o Held, uw zwaard aan uwe zijde, |
| Uw blinkend zwaard, zo scherp gewet ten strijde. |
| Vertoon uw glans, vertoon uw majesteit; |
| Rijd zegenrijk in uwe heerlijkheid |
| Op 't zuiv're woord der waarheid ; rijd voorspoedig, |
| En heers alom rechtvaardig en zachtmoedig; |
| Uw rechterhand zal 't Goddlijk rijk behoen, |
| En in den krijg geduchte daden doen. |
| 3
| Uw pijlen, fel van uwen boog gedreven, |
| Zijn scherp, en doen gehele volken beven; |
| Zij vellen neer wat uw vermogen tart, |
| En dringen diep in 's vijands wreevlig hart. |
| Gij zult, o God, in eeuwigheid bekleden, |
| Den vasten troon van uw gerechtigheden. |
| De rijksstaf, dien uw hoge Majesteit |
| In 't Godsrijk zwaait, heerst met rechtmatigheid. |
| 4
| O God, uw God heeft mild U overgoten; |
| Met vreugdezalf, meer dan uw meegenoten, |
| Omdat Uw ziel de goddeloosheid haat, |
| En 't recht bemint. Uw vorstlijk rijksgewaad |
| U toegevoerd uit elpenbenen hoven, |
| Vol eedlen geur, doet elk uw hoogheid loven. |
| Hoe ruikt de mirr' en kassie wijd en zijd, |
| En d' aloe, wier geur uw ziel verblijdt! |
| 5
| Men ziet u blij, in statelijke reien, |
| Door dochtren zelfs van koningen geleien. |
| De koningin staat aan uw rechterhand |
| ln 't fijnste goud van Ofirs mijnrijk land. |
| O Dochter, hoor, en zie, en neig uw oren; |
| Verlaat, vergeet, wat ooit u kon bekoren, |
| Uws vaders huis, uw volk, en wat voorheen |
| U dierbaar en beminnenswaardig scheen. |
| 6
| Dan zal de Vorst van al uw schoon getuigen. |
| Hij is uw Heer', dies moet g' u voor Hem buigen. |
| 'k Zie Tyrus dan, die rijke wereldstad, |
| U hulde doen en offren schat op schat. |
| De Koningstelg, die Hij zijn bruid wil noemen, |
| Is meest om haar inwendig schoon te roemen. |
| 't Borduursel is, naar vorstelijken staat, |
| Van louter goud gewerkt in 't praalgewaad. |
| 7
| Straks leidt men haar in statie, uit haar woning, |
| In kleding, rijk gestikt, tot haren Koning; |
| Zo treedt zij voort met al den maagdenstoet, |
| Die haar verzelt, U vrolijk tegemoet. |
| Zij zullen blij, geleid met lofgezangen, |
| De vreugde voen, die afstraalt van haar wangen. |
| Tot zij, waar elk gewaagt van haren lof, |
| Ter bruiloft treen in 't koninklijke hof. |
| 8
| In plaats van uw doorlucht, en vrome vaadren |
| Zult Gij eerlang uw zonen zien vergaadren, |
| En stellen hen, door uw geduchte hand, |
| Al 't aardrijk door, in vorstelijken stand. |
| Ik zal uw naam bij elk geslacht doen kennen, |
| Van kind tot kind zal 't zich aan U gewennen. |
| Zo rolt Uw lof op 't ruime wereldrond |
| In eeuwigheid uit aller volk'ren mond. |