| 1
| 'k Heb lang den HEER' in mijnen druk verwacht, |
| En Hij heeft zich tot mij geneigd. |
| Ik riep, door nood op nood bedreigd, |
| Hij gaf gehoor aan mijne jammerklacht. |
| Mij, in den kuil verzonken, |
| Mij heeft Hij hulp geschonken, |
| Gevoerd uit moddrig slijk; |
| Mij op een rots gezet, |
| Waar ik, met vasten tred, |
| Die jammerkolk ontwijk. |
| 2
| Hij geeft m' opnieuw een danklied tot Zijn eer, |
| Een lofzang. Velen zullen 't zien, |
| En God eerbiedig hulde bien; |
| Hem vrezen, en vertrouwen op den HEER'. |
| Wel hem, die 't Opperwezen |
| Dus kinderlijk mag vrezen, |
| Op Hem vertrouwen stelt, |
| En, in gevaar, geen kracht |
| Van ijdle trotsaards wacht, |
| Van leugen of geweld. |
| 3
| Mijn God, Gij hebt Uw wondren groot gemaakt; |
| Wie is 't, die 't onbepaald getal |
| Van Uw gedachten melden zal? |
| Wat geest zo vlug, wat tong zo welbespraakt? |
| Geen slachtvee, geen altaren, |
| Vol spijs ten offer, waren |
| Het voorwerp van Uw lust. |
| Gij hebt mij naar Uw woord, |
| Mijn oren doorgeboord, |
| En 't lichaam toegerust. |
| 4
| Brandofferen, noch offer voor de schuld, |
| Voldeden aan Uw eis, noch eer. |
| Toen zeid' ik: "Zie, ik kom, o HEER'; |
| De rol des boeks is met Mijn Naam vervuld, |
| Mijn ziel, U opgedragen, |
| Wil U alleen behagen. |
| Mijn liefd' en ijver brandt; |
| Ik draag Uw heilge wet, |
| Die Gij den stervling zet, |
| In 't binnenst' ingewand." |
| 5
| Uw heilleer wordt door mij alom verbreid: |
| 'k Bedwing mijn tong en lippen niet. |
| Gij weet het, HEER', die alles ziet |
| Mijn hart verbergt nooit Uw gerechtigheid. |
| Uw waarheid doe ik horen; |
| Uw heil, den mens beschoren, |
| Vloeit daaglijks uit mijn mond. |
| Uw gunst, Uw trouw, Uw woord |
| En Godsgeheimen, hoort |
| Uw talrijk volk in 't rond. |
| 6
| G' onthoudt, o HEER', dan Uw barmhartigheen, |
| Mij nooit in knellend zielsgevaar, |
| Dat mij Uw gunst en trouw bewaar', |
| Daar ik door ramp op ramp mij vind bestreen. |
| Ik voel mij aangegrepen, |
| Door zonden fel benepen, |
| Een heir niet t' overzien, |
| Die ik veel minder dan |
| Mijn hoofdhaar tellen kan; |
| Zij doen mijn krachten vlien. |
| 7
| 't Behaag, U mij te redden uit den nood; |
| O HEER', bied vaardig onderstand, |
| En overstort met schaamt' en schand' |
| Hen, die mijn ziel vervolgen tot den dood; |
| Laat z' achterwaarts gedreven, |
| Met schand' in 't vluchten sneven, |
| Wier lust is in mijn kwaad. |
| Verwoesting zij het loon, |
| Voor al den schimp en hoon |
| Van hem, die mij versmaadt. |
| 8
| Verheug het volk, verblijd hen allen, HEER', |
| Die naar U zoeken t' elken stond'; |
| Leg steeds Uw vrienden in den mond: |
| "Den groten God zij eeuwig lof en eer!" |
| Schoon 'k arm ben en ellendig, |
| Denkt God aan mij bestendig; |
| Gij zijt mijn hulp, mijn kracht, |
| Mijn redder, o mijn God, |
| Bestierder van mijn lot, |
| Vertoef niet, hoor mijn klacht. |