| 2
| Maar, trouwe God, Gij zijt |
| Het schild, dat mij bevrijdt, |
| Mijn eer, mijn vast betrouwen; |
| Op U vest ik het oog; |
| Gij heft mijn hoofd omhoog, |
| En doet m' Uw gunst aanschouwen. |
| 'k Riep God niet vruchtloos aan; |
| Hij wil mij niet versmaan. |
| In al mijn tegenheden; |
| Hij zag van Sion neer, |
| De woonplaats van Zijn eer, |
| En hoorde mijn gebeden. |
| 3
| Ik lag en sliep gerust, |
| Van 's HEEREN trouw bewust, |
| Tot ik verfrist ontwaakte; |
| Want God was aan mijn zij'; |
| Hij ondersteunde mij |
| In 't leed, dat mij genaakte. |
| Ik zal, vol heldenmoed, |
| Daar mij Zijn hand behoedt, |
| Tienduizenden niet vrezen; |
| Schoon ik, van alle kant, |
| Geweldig aangerand |
| En fel geprangd moog' wezen. |
| 4
| Sta op, verlos mij, HEER'. |
| Gij hebt, o God, weleer |
| Getoond voor mij te waken, |
| Mijn haters onderdrukt, |
| En mij 't gevaar ontrukt; |
| Gij sloegt hen op de kaken, |
| Verbrekend onverwacht |
| Hun tanden door Uw macht; |
| 'k Heb d' overhand verkregen! |
| Gij, HEER', alleen, Gij zijt |
| Verwinnaar in den strijd, |
| En geeft Uw volk den zegen. |