| 1 | O HEER', de Koning is verheugd |
| Om Uw geducht vermogen; | |
| Uw heil zweeft hem voor d' ogen, | |
| En met wat blijde zielevreugd | |
| Zal hij, door al Uw daan. | |
| Verrukt, ten reie gaan! |
| 2 | Wat hij U smeekt, uit 's harten grond |
| En al zijn rein verlangen, | |
| Hebt Gij hem doen ontvangen. | |
| Ook hebt Gij d' uitspraak van zijn mond, | |
| Al wat hij heeft begeerd; | |
| Geweigerd, noch geweerd. |
| 3 | Gij, die hem gunstig hebt gered, |
| Zijt hem met volle stromen | |
| Van zegen voorgekomen. | |
| Ook hebt Gij hem op 't hoofd gezet, | |
| Hem, die op U betrouwt, | |
| Een kroon van 't fijnste goud. |
| 4 | Hij heeft, O God, van U begeerd |
| Het onverganklijk leven; | |
| Gij hebt het hem gegeven. | |
| Zo zijn de dagen hem vermeerd, | |
| Zo leeft de Vorst altoos, | |
| Zo leeft hij eindeloos. |
| 5 | Hoe groot en schittrend is zijn eer, |
| Door 't heil, aan hem bewezen! | |
| Hoe is zijn roem gerezen! | |
| O alvermogend, Opperheer, | |
| Wat glans, wat majesteit. | |
| Hebt Gij dien Vorst bereid! |
| 6 | Gewis, Gij zult, all' eeuwen door |
| Hem met Uw gunst verzellen, | |
| En tot een zegen stellen. | |
| Ja, Gij geleidt hem op het spoor | |
| Der vreugde, bij het licht | |
| Van 't Goddlijk aangezicht. |
| 7 | De Koning rust op Uwe trouw, |
| O eeuwig Opperwezen. | |
| Uw goedheid, nooit volprezen, | |
| Duldt niet, dat hij ooit wanklen zou. | |
| Neen, d' Allerhoogste zal | |
| Hem hoeden voor den val. |
| 8 | Uw sterke hand zal onverwacht |
| Al Uwe haters vinden. | |
| Uw wraak zal hen verslinden. | |
| Uw rechterhand zal eens met kracht, | |
| Vernielen en verslaan | |
| Hen, die Uw rijk weerstaan. |
| 9 | Dan doet Uw toornig aangezicht |
| Hen, als een oven roken, | |
| Door 't heetste vuur ontstoken. | |
| Dan wordt in 's HEEREN strafgericht, | |
| De gloed, die hen verteert, | |
| Met vlam op vlam vermeerd. |
| 10 | De vruchten van hun huwlijksbed |
| Zult Gij van d' aard verderven, | |
| En doen door rampen sterven. | |
| Totdat men, waar men zoek' of lett', | |
| Geen nakroost meer bespeurt, | |
| Dat hunnen dood betreurt. |
| 11 | Want tegen U heeft dit geslacht |
| Een goddloos kwaad besloten | |
| En met zijn bondgenoten, | |
| Een schandelijke daad bedacht, | |
| Doch al dat listig woen, | |
| Zal leed noch hinder doen. |
| 12 | Want Uw alziend en toornig oog |
| Zal hen ten doelwit zetten. | |
| Gij zult Uw pijlen wetten, | |
| En doen ze, van Uw stalen boog, | |
| Tot hun verderf gericht; | |
| Hun vliegen in 't gezicht. |
| 13 | Verhoog, o HEER', Uw naam en kracht; |
| Zo zal ons vrolijk zingen | |
| Door lucht en wolken dringen. | |
| Zo wordt Uw heerschappij en macht | |
| Door ons, nog eeuwen lang, | |
| Geloofd met psalmgezang. |
Berijming van 1773