| 1 | Wie zal verkeren, grote God, |
| In Uwe tent ? Wien zult Gij kronen | |
| Met zulk een onwaardeerbaar lot, | |
| Dat hij, bij 't heuglijkst gunstgenot | |
| Uw heilig Sion moog' bewonen? |
| 2 | Die in zijn wandel zich oprecht; |
| En wars betoont van valse streken; | |
| Zijn aandacht aan Uw wetten hecht; | |
| Zich op de deugd met ijver legt; | |
| En waarheid met zijn hart blijft spreken. |
| 3 | Die met zijn tong niet achterklapt; |
| Geen kwaad doet aan zijn metgezellen; | |
| Niet in het spoor van laster stapt; | |
| Maar, zo men iemands eer vertrapt, | |
| Dien smaad wil horen noch vertellen. |
| 4 | Wiens oog verworpenen veracht, |
| Maar hen eerbiedigt, die God vrezen. | |
| Die zich voor roekloos zweren wacht, | |
| Doch 't geen hij zweert, getrouw betracht, | |
| Al zou 't hem ook tot schade wezen. |
| 5 | Die nooit zijn geld op woeker geeft; |
| Die, d' onschuld en het recht genegen; | |
| Het oog op geen geschenken heeft. | |
| Wie dus oprecht en deugdzaam leeft, | |
| Zal nimmer wanklen op zijn wegen. |
Berijming van 1773