| 1 | Lam Gods, dat zo onschuldig, |
| zo moedig en geduldig, | |
| aan 't schand'lijk kruishout lijdt, | |
| verdienen niet mijn zonden | |
| die striemen en die wonden? | |
| Ja 'k weet, dat Gij onschuldig zijt! |
| 2 | Niet Gij, neen ik moest sterven |
| en 's Vaders liefde derven | |
| in eindeloze pijn! | |
| Toen sloegt G' op mij uw ogen | |
| in godd'lijk mededogen, | |
| en wildet mijn Verlosser zijn. |
| 3 | Gun, dat 'k U dankbaar nader, |
| o Midd'laar bij de Vader. | |
| Wat is uw liefde groot! | |
| Gij wildet mij hergeven | |
| het eeuwig, hemels leven, | |
| en stierf daartoe die wrede dood. |
| 4 | O Godslam, nooit volprezen, |
| leer mij de zonde vrezen, | |
| waarvoor Gij stierft aan 't kruis! | |
| Deel mij uw zaal'ge vrede, | |
| ja, deel m' uw hemel mede | |
| en leid mij eens in 't Vaderhuis. | |
Oude Hervormde Bundel (1938)