| 1 | Waarom zou mij kommer drukken? |
| Ik heb toch | |
| Christus nog, | |
| wie kan Hem m' ontrukken? | |
| Wie zal mij de hemel roven, | |
| d' eeuw'ge woon, | |
| die Gods Zoon | |
| toezegd' in 't geloven. |
| 2 | Naakt werd ik op aard geboren |
| op die dag, | |
| toen ik zag | |
| 't eerste zonnegloren. | |
| Naakt zal 'k eens van d' aarde scheiden, | |
| als ik vlucht | |
| in een zucht | |
| uit dit aardse lijden. |
| 3 | Goed en bloed, stof, ziel en leven |
| is slechts leen; | |
| God alleen | |
| heeft 't mij al gegeven. | |
| Wil Hij 't eenmaal tot zich keren, | |
| 'k buig mij stil | |
| voor zijn wil, | |
| zal Hem juichend eren. |
| 4 | Zendt Hij mij een kruis te dragen, |
| lijdt mijn hart | |
| angst en smart. | |
| zoud' ik dan versagen? | |
| Die 't mij zendt, Hij zal 't ook enden; | |
| groot in kracht | |
| zal zijn macht | |
| eens mijn lijden wenden. |
| 5 | God schonk m' in de goede uren |
| vreugd zo groot; | |
| zal 'k de dood | |
| dan niet stil verduren? | |
| God is trouw en doet mij dragen | |
| naar mijn kracht; | |
| uit de nacht | |
| zal zijn licht weer dagen. |
| 6 | Satan en der wereld plagen, |
| al hun spot, | |
| zal 'k, o God, | |
| door uw kracht verdragen. | |
| Hoe zij spotten, hoe zij honen, | |
| God, mijn goed, | |
| zal met spoed | |
| al zijn glorie tonen. |
| 7 | Zelfs geen dood kan ons meer doden, |
| door zijn poort | |
| gaan wij voort, | |
| aan zijn macht ontvloden; | |
| hij moet ons Gods macht bewijzen, | |
| daar wij gaan | |
| langs zijn baan | |
| tot Gods paradijzen. |
| 8 | Wie wil nog het leven prijzen? |
| Niets houdt stand; | |
| uit dit zand | |
| zal geen heil verrijzen. | |
| Ginder zijn de e'elste gaven | |
| zonder tal: | |
| Christus zal | |
| onverpoosd mij laven. |
| 9 | Heer, mijn herder, 'k blijf U beiden, |
| Gij zijt mijn, | |
| ik ben dijn, | |
| niemand kan ons scheiden. | |
| Ik ben dijn, daar Gij uw leven | |
| en uw bloed | |
| eens voor goed | |
| hebt voor mij gegeven. |
| 10 | Gij zijt mijn voor alle dagen, |
| o mijn licht, | |
| dat ik dicht | |
| aan mijn hart mag dragen. | |
| Gun mij, gun mij mijn verlangen: | |
| Gij zijt mijn, | |
| ik ben dijn, | |
| die mij houdt omvangen. | |
Oude Hervormde Bundel (1938)