| 1
| Hoe groot, o Heer, en hoe vervaarlijk |
| staat nu ons leven vol verdriet! |
| Ons haters pogen t' saam eenpaarlijk |
| te dempen al, gelijk men ziet, |
| het volk tesaam, |
| dat uwen naam, |
| het volk tesaam, dat uwe naam belijdt. |
| O Heer, in deze nood ons toch bevrijdt! |
| 2
| Gij zijt ons schild en hebt uw oge, |
| Heer, tot uws naams eer, prijs en lof |
| op uwe schapen, die G' omhoge |
| nog zult verheffen uit het stof. |
| Daarom wil ik |
| vrij zonder schrik, |
| daarom wil ik op U steeds mijne zorg |
| vastzetten, o mijn heil, mijn sterkt', mijn borg! |
| |
| |
| |