| 1 | De Christenschare, blij van geest, |
| ter kerke gaat op 't hoge feest | |
| de nieuw geboren Heiland groeten | |
| en knielen voor de klene voeten | |
| van 't Kind, waarvoor Herodes vreest. |
| 2 | Het Kind, waarvoor een sterre rijst, |
| die wijzen met haar stralen wijst | |
| de donk're plaats van zijn geboorte, | |
| en leidt ze binnen Davids poorte, | |
| waar d' Allerhoogste 't laagste prijst. |
| 3 | Het oosten offert wierook, goud |
| en mirr' tot 's levens onderhoud | |
| van Hem, die, neergedaald van boven, | |
| in 't arme Bethlem ligt verschoven, | |
| hoewel Hij alles heeft gebouwd. |
| 4 | Hier schuilt dat godd'lijk aangezicht, |
| waaruit de zonne schept haar licht | |
| en alle sterren glans en luister. | |
| Hier ligt Hij zonder glans in 't duister, | |
| die eng'len tot zijn dienst verplicht. |
| 5 | Hier is de wijsheid ongeacht, |
| hier geldt geen adel, staat noch pracht, | |
| de hemel heeft het kleen' verkoren. | |
| Al wie door ootmoed wordt herboren, | |
| die is van 't hemelse geslacht. | |
Oude Hervormde Bundel (1938)