| 1 | O, Bethlehem, hoe blinkt g' in eer |
| ver boven 's werelds trotse steden! | |
| Gij zaagt der heem'len Hoofd en Heer | |
| als mensenkind te voorschijn treden. |
| 2 | De ster, die aan de hemel rees, |
| verwint de glans der zonnestralen, | |
| en toont, hoe God in mens'lijk vlees | |
| zijn Zoon op aarde neer doet dalen. |
| 3 | De wijzen hebben 't Kind aanschouwd |
| en bien de schat der morgenlanden: | |
| de keur van wierook, mirr' en goud, | |
| als Hem verschuldigd' offeranden. |
| 4 | De wierook moet zijn god'lijkheid, |
| het goud zijn koningsrang vertellen, | |
| de mirre, voor Hem neergeleid, | |
| zal 't Hem verbeidend graf voorspellen. | |
Oude Hervormde Bundel (1938)