| 1 | "Waterstromen wil Ik gieten," |
| spreekt de Heer, "op 't dorre land!" | |
| Koele bronnen zullen vlieten | |
| door 't verschroeide oosterzand; | |
| waar nu pelgrims smachtend gaan, | |
| zal een hof des Heren staan. |
| 2 | Nog drukt d' aard' een bange stonde, |
| duisternis voert nog gebied. | |
| Nog doolt Israël in 't ronde, | |
| vraagt naar zijne Koning niet, | |
| maar zijn Koning vraagt naar hem! | |
| Kom, verdoolde, hoor zijn stem! |
| 3 | 's Heren heilwoord kan niet falen! |
| Als zijn Geest de hof doorwaait, | |
| zal het lichten in de dalen, | |
| rijpen wat de hoop nu zaait, | |
| schiet het veld, nu naakt en dood, | |
| volle halmen uit zijn schoot. |
| 4 | Toont u moedig, uitverkoor'nen, |
| doet Gods werk, maar in Gods kracht! | |
| Leidt de blinden, redt verloor'nen | |
| uit des afgronds bange nacht! | |
| Roept heel Isrel tot de Heer, | |
| tot de hoop der vaad'ren weer! |
| 5 | Brengt u d' aanvang luttel zegen, |
| mist volharding schijnbaar 't loon, | |
| God zal onze arbeid wegen, | |
| en 't gelove wacht de kroon. | |
| Waakt en ijvert, bidt en strijdt! | |
| Kent God niet zijn eigen tijd? |
| 6 | Isrels God! Verdrukt, verdreven |
| doolt uw oude bondsvolk voort: | |
| voer het, door uw macht ontheven, | |
| door der vrijheid morgenpoort. | |
| Och, werd ook door ons aanschouwd, | |
| hoe G' uw Sion, Heer, herbouwt! |
| 7 | Ziet, Hij komt eens met de wolken, |
| wie dan d' aard' als Koning groet! | |
| Rijz' 't hosanna, jubelt volken, | |
| strooit uw palmen voor zijn voet! | |
| Christ'nen, Joden, Heid'nen saam | |
| knielen dan in ene naam! | |
Oude Hervormde Bundel (1938)