| 1 | O onze God en Heer zeer hoog geprezen, |
| Hoe heerlijk moet toch Uwe Name wezen! | |
| Over 't aardrijk strekt Uw heerlijkheid schoon, | |
| Ja wijder dan daar gaat des hemels troon. |
| 2 | Men ziet alzins Uwer kracht veel getuigen, |
| Zelfs in de mond der kinderen, die zuigen. | |
| Daardoor maakt Gij tot niet ende beschaamd | |
| Uw vijanden, door Uw kracht zeer vernaamd. |
| 3 | Maar als ik wil aanzien ende bemerken |
| De hemelen Heer! Uwer handen werken, | |
| De sterren, de mane, die Gij door 't woord | |
| Maakt ende stelt een ieder op zijn oord. |
| 4 | Alsdan spreek ik bij mij verwonderd zere: |
| Wat is toch van den armen mens, o Heere! | |
| Dat Gij zijner alzo gedachtig zijt, | |
| En over hem zorge draagt t' aller tijd. |
| 5 | Gij maakt hem, dat hij God schier zij gelijke. |
| Want Gij maakt hem overvloedig en rijke, | |
| Van heerlijkheid die toch naakt is en bloot. | |
| Gij maakt hem vol met veel goederen groot. |
| 6 | Gij laat hem zijn over 't werk Uwer handen, |
| Als een heer derzelve in alle landen. | |
| Zonder uitnemen, alles in 't gemeen, | |
| Hebt Gij hem onderdaan gemaakt meteen. |
| 7 | Ossen, schapen, haar wolle en haar vellen, |
| Die Gij op de bergen voedt zonder kwellen, | |
| En op dat veld weiden doet overal, | |
| In bossen, bergen en in menig dal. |
| 8 | De vliegende vogelen die wel zingen, |
| De vissen des meers en ook alle dingen, | |
| Die Gij haar wezen en den adem geeft, | |
| Maakt gij hem onderdaan, ja al wat leeft. |
| 9 | O onze God en Heer zeer hoog geprezen! |
| Ten rechten moet Uwe Naam heerlijk wezen. | |
| Uwes Naams heerlijkheid in overvloed | |
| Strekt veel wijder dan de aardbodem doet. | |
| Terug naar boven | |
Psalmberijming van Petrus Datheen, 1566