| 1 | Wil mij niet straffen, Heere, |
| Die misdaan heb zo zere, | |
| In enen grammen zin; | |
| In Uwen toorn vervaarlijk, | |
| Kastijd mij niet zo zwaarlijk | |
| Als ik wel waardig bin. |
| 2 | Maar wil U, Heer ontfermen |
| En over mij erbermen; | |
| Ik ben zeer zwak altijd. | |
| Wil mij gezondheid geven, | |
| Want mijn ziel en lijf beven | |
| In deze mijnen strijd. |
| 3 | Mijn geest hem ook ontstellet. |
| Zwaar verschrikken mij kwellet, | |
| Vreze maken mij onvro. | |
| O Heere! hoog geprezen, | |
| Hoe lange zal 't nog wezen, | |
| Dat ik moet blijven zo? |
| 4 | Ach! wil U tot mij keren, |
| Wil ook van mij toch weren | |
| Deez' benauwdheid niet klein. | |
| Zeer groot zijn mijn misdaden; | |
| Maar uit louter genaden | |
| Maak mij, Heer, daarvan rein. |
| 5 | Want in den dood zeer wrede, |
| Wie is 't die daar verbrede | |
| Uw lof en eer bekwaam? | |
| Niemand zal in der helle | |
| Uwen prijs schoon vertellen. | |
| Noch danken Uwen Naam. |
| 6 | Ik ben moed' en verslagen |
| Van gans den nacht te klagen. | |
| Ik doe zwemmen voorwaar | |
| Mijn bedde, met mijn wenen, | |
| En mijn leger met enen | |
| In mijn tranen eenpaar. |
| 7 | Mijn gedaante met allen |
| Is nu, Heer, gans vervallen | |
| Door gedurig geklag; | |
| Omdat aan alle zijden | |
| Mijn vijanden verblijden | |
| Voor mij met groot gelach. |
| 8 | Gij bozen, wilt nu wijken: |
| Gij wreden desgelijke; | |
| Vertrekt nu haast van hier. | |
| God heeft mijn treurig klagen | |
| Naar Zijn goed welbehagen, | |
| Verhoord zeer goedertier. |
| 9 | God en wil niet verachten |
| Mijn gebed noch mijn klachten; | |
| Maar hoort mij t' Zijner eer. | |
| Mijn beden Hem bewegen, | |
| Ik heb van Hem verkregen | |
| Mijn begeerten en meer. |
| 10 | Daarom zijn nu met schande |
| Bezwaard al mijn vijanden, | |
| Verbaasd zijn zij gewis. | |
| Terug moeten zij keren, | |
| Met schaamte en onere; | |
| Want mij God zo goed is. | |
| Terug naar boven | |
Psalmberijming van Petrus Datheen, 1566