| 1 | Verhoor, o God, mijn woorden klachtig, |
| Laat Uw oren op zijn gedaan; | |
| En wil toch d' oorzake verstaan | |
| Mijns klagens en zuchtens eendrachtig, | |
| O Heer almachtig! |
| 2 | Hebt acht op mijn zuchten gestadig, |
| Mijn God en Koning groot geacht, | |
| Dewijl ik tot U met aandacht | |
| Mijn smeken doe, o Heer genadig | |
| Ende weldadig. |
| 3 | Des morgens vroeg, vóór den daag'rade |
| Zult Gij mij verhoren eenpaar. | |
| Want zeer vroeg zal ik U voorwaar | |
| Bidden, wachtende vroeg en spade | |
| Op Uw genade. |
| 4 | Gij zijt een God, die de boosheden, |
| Niet en bemint, maar wederstaat. | |
| Bij U zijn de boosdaders kwaad, | |
| Met haren doen en boze zeden, | |
| Gans niet geleden. |
| 5 | De dwazen, die naar U niet vragen, |
| Zullen voor U verschijnen niet. | |
| Want Gij die hatet, zo men ziet. | |
| Die boosheid doen zonder versagen, | |
| Ja met behagen. |
| 6 | Gij zult Uwe gramschap bewijzen |
| Over de leugenaars gemeen. | |
| Doodslagers, bedriegers meteen, | |
| Zijn voor God (Dien elk mens moet prijzen) | |
| Een groot afgrijzen. |
| 7 | Maar door Uw goedheid hoog geprezen, |
| Die Gij mij bewijst, zal ik gaan | |
| Om U, o Heer! te roepen aan | |
| In Uw huis, daar zal ik mits dezen | |
| Godvruchtig wezen. |
| 8 | Geleid mij Heer en laat toch blijken |
| Aan mij Uw goedheid; dat mij niet | |
| Mijn haters brengen in 't verdriet. | |
| Leid mij op Uw pad desgelijken, | |
| Zonder afwijken. |
| 9 | Daar is geen waarheid in haar monden, |
| Haar hart is vals, arglistig, straf; | |
| Haar keel is als een open graf; | |
| Haar tong is vol smekens bevonden | |
| Tot allen stonden. |
| 10 | Verderf z' en doe te niet haar namen. |
| Breek haar raadslagen en haar doen, | |
| Verstrooi z' om haar boosheid zeer koen; | |
| Want Heer! zij zoeken al te zamen | |
| U te beschamen. |
| 11 | Maar verheug hen 't gemoed en zinnen, |
| Die op U betrouwen altijd. | |
| Dat z' in U, Heer! werden verblijd, | |
| Die Uwen Naam in 't harte binnen | |
| Trouw'lijk beminnen. |
| 12 | Want Gij zijt mild en overvloedig, |
| Den vromen man; Heer goedertier! | |
| Met Uwen gunst dekt Gij hem, schier, | |
| Als met een schild. Gij zijt zo goedig | |
| En zeer lankmoedig. | |
| Terug naar boven | |
Psalmberijming van Petrus Datheen, 1566