| 1
| Als ik U bid, open Uw oren, |
| O Heer, mijne gerechtigheid! |
| Laat mijn hart bang Uwen troost horen, |
| En U stedes komen te voren |
| Mijn gebed, naar Uw goedigheid. |
| Hoe lang zult gij zoeken, gij heren, |
| Mijn eer te schenden met hoogmoed? |
| En u tot ijdelheid bekeren? |
| De leugen ook, t' uwer onere, |
| Zo liefhebben als gij nu doet? |
| 2
| Bekent dat God mij in dit leven, |
| Boven de and're mensen al, |
| Tot enen koning heeft verheven, |
| Die mijn zuchten ende mijn beven |
| Van den hemel verhoren zal. |
| Zo gij gram werdt, wacht u van zonden, |
| Misdoet niet tegen Zijnen wil. |
| Op uwen leger wilt doorgronden |
| Dit werk. Laat af tot dezen stonde, |
| Mij te kwellen met dit geschil. |
| 3
| Offert dan een oprecht off'rande, |
| Met verslagen hart en gemoed. |
| Betert u van deez' zond' en schande, |
| En stelt op God zeer goederhande, |
| Geheel al uw vertrouwen goed! |
| Veel spreken: Hoe kan hij ons leren |
| Dat goed is en God aangenaam? |
| Naar Uw goedheid wil, Heer der heren! |
| Uw lieflijk aanschijn toch eens keren |
| Tot mij en al de mijnen t' zaam. |
| 4
| Want meer blijdschap is mij gegeven |
| Door Uw aanschijn, Heer goedertier, |
| Dan hen is, die hier zijn verheven, |
| Die met veel wijns en korens leven, |
| Hebbende haren wellust hier. |
| Dies zal ik mij in goeden vrede |
| Nederleggen en slapen wel. |
| Want Uw goedheid beschikt dit mede, |
| Die mij doet hopen hier beneden, |
| En in 't rijk doet hebben bevel. |
| |
| Terug naar boven |
| |
| |