| 2
| Daar is voorwaar niemand, |
| Geen sprake noch geen land, |
| Daar men niet merkt en hoort |
| De leringe zeer schoon, |
| Die elk uit 's hemels troon |
| Ontvangt voort en voort. |
| 's Hemels loop overal |
| Gaat met een groot geschal |
| Door de wereld in 't ronde; |
| God daarin gemaakt heeft |
| Een woning, die Hij geeft |
| Der zonne t' aller stonde. |
| 3
| Daaruit rijst zij zeer klaar, |
| Als een bruigom eerbaar, |
| Die uit zijn kamer gaat. |
| Zij is als een sterk held, |
| Die hem tot lopen stelt, |
| En daarvan prijs ontvaat. |
| Zij loopt en van 't een end |
| Zij haar tot 't ander wendt |
| Des hogen hemels spoedig; |
| Daar kan hem (zo men ziet) |
| Ter wer'ld verbergen niet |
| Voor haar hitt' overvloedig. |