| 1 | De dwaas die spreekt in zijn harte zeer kwaad: |
| Daar is geen God; en hij verwoest met dezen | |
| Zijn leven gans door zijn gruwelijk wezen; | |
| Daar is niet één, die met woord ofte daad | |
| Wat goeds begaat. |
| 2 | God des hemels de wereld overziet, |
| Ende bemerkt de mensen in den lande, | |
| Of daar een is, die met goeden verstande, | |
| Om Gods goedheid te zoeken in 't verdriet, | |
| Hem toch bevliet. |
| 3 | Alles gemerkt, Hij vindt dat z' in 't gemeen |
| Al afwijken en gaan op boze wegen; | |
| Zij zijn gruw'lijk, ja tot kwaad gans genegen; | |
| Die wat goeds werkt, en is onder hen geen, | |
| Ja niet tot een. |
| 4 | Zijn dan de bozen zo dwaas al te zaam, |
| Dat ze niet dan kwaad doen zonder afkeren; | |
| Die mijn arm volk als dat brood gans verteren? | |
| Zij zijn om 't aanroepen des Heeren Naam, | |
| Zeer onbekwaam. |
| 5 | Zij zullen hen verwonderen voorwaar, |
| Als zij haast beangst zijnde zullen beven; | |
| Want God, Wiens goedheid zeer hoog is verheven, | |
| Is met den vromen, die Hem voor en naar | |
| Liefheeft eenpaar. |
| 6 | Gij mens ongelukkig, dit toch verstaat, |
| Gij die bespot 't voornemen van den vromen, | |
| 't Welk God in zijn hart goediglijk laat komen; | |
| Die alleen is des vromen toeverlaat, | |
| Dien gij versmaadt. |
| 7 | Och! dat de hulp over Israël, Heer! |
| Kwam uit Sion, en dat God uit 't verlangen | |
| Wilde verlossen Zijn arm volk gevangen; | |
| Israël en Jakob zouden in eer | |
| Verblijd zijn zeer. | |
| Terug naar boven | |
Psalmberijming van Petrus Datheen, 1566