| 1 | Hoe lang hebt Gij besloten, Heer, |
| Mij te vergeten alzo zeer? | |
| Zal 't altijd zijn en nimmer enden? | |
| Wilt Gij U van mij eeuwig wenden, | |
| Die benauwd ben zo langs zo meer? |
| 2 | Hoe lang zal nog dat harte mijn, |
| Vol van angst en van smarte zijn, | |
| En daartoe vol zorgen mits dezen? | |
| Hoe lang zal mijn vijand nog wezen | |
| Mijn verwinnaar tot mijner pijn? |
| 3 | Aanzie mij God, Gij zijt mijn kracht; |
| Troost mijn hart, 't welk U doet zijn klacht, | |
| Wil mijn duister' ogen verklaren, | |
| Dat ik in den slaap niet moet varen | |
| Des doods en daar blijven versmacht. |
| 4 | Opdat hij, die mij sterk bevecht, |
| Niet zegg': hij is nedergelegd; | |
| En dat de vreugd mijner vijanden, | |
| Niet dubbel werd te mijner schande, | |
| Ziende den val van Uwen knecht. |
| 5 | Op U, o Heer! staat mijn hoop allein; |
| Neem weg mijn kruis en nood niet klein, | |
| Wil mij Uwe vreugd wederbringen; | |
| Zo zal ik U loven met zingen, | |
| Voor Uw weldaden in 't gemein. | |
| Terug naar boven | |
Psalmberijming van Petrus Datheen, 1566