| 1 | Van der jeugd aan hebben zij mij gekweld |
| Duizendmaal, dies spreekt Israël met zinnen: | |
| Van der jeugd aan leverden zij mij 't veld, | |
| Maar zij hebben mij niet kunnen verwinnen. |
| 2 | Ik drage de merktekenen aan 't lijf, |
| Zodat ik gans doorploegd te wezen schijne | |
| Op den rugge met voren diep en stijf; | |
| Gans aan tweên is mijn arm vlees door deez' pijne. |
| 3 | Maar God, Die alles rechtvaardiglijk doet, |
| Heeft der godd'lozen banden afgesneden; | |
| Dat zij ter schande worden, die onvroed | |
| Sion wensen 't verderf, angst met onvreden. |
| 4 | Dat zulk mens als gras word' aan elken kant, |
| 't Welk op muren en daken onbekwame | |
| Groeit, 't welk haast verdroogt; daarom ook niemand | |
| Arbeiden wil, opdat hij 't brenge zame. |
| 5 | Men zag nooit dat enig maaier daarvan |
| Een handvol heeft gebracht, t' eniger tijden; | |
| Veel min heeft daarvan iets gebracht die man, | |
| Die schoven bindt op 't veld aan elke zijden. |
| 6 | Zij allen, die daar wandelen voorbij, |
| Spreken niet; de zegeninge des Heeren | |
| Zij over u, wij zegenen u vrij | |
| In den Naam Gods, die verhoogd is in ere. | |
| Terug naar boven | |
Psalmberijming van Petrus Datheen, 1566